AdministracjaZD

Eugeniusz Bomba Życie księ­dza pra­ła­ta Józefa Dobosza to histo­ria kapłań­skie­go powo­ła­nia, wytrwa­ło­ści w poko­ny­wa­niu prze­ciw­no­ści oraz służ­by dru­gie­mu czło­wie­ko­wi. To rów­nież opo­wieść o trud­nych cza­sach PRL‑u, wal­ce o moż­li­wość swo­bod­ne­go wyzna­wa­nia wia­ry, budo­wie kościo­ła Miłosierdzia Bożego w Dębicy i two­rze­niu wspól­no­ty, któ­ra przez lata sta­ła się waż­nym miej­scem spo­tkań reli­gij­nych i patrio­tycz­nych. Opowieść auto­ra o życiu ks. pra­ła­ta Józefa Dobosza opra­co­wa­na zosta­ła na pod­sta­wie wywia­du prze­pro­wa­dzo­ne­go w dniu 1 … Ksiądz i spo­łecz­nik. Opowieść o życiu ks. pra­ła­ta Józefa Dobosza

Jan Swół Od czter­dzie­stu lat autor się­ga po pió­ro, poru­sza­jąc róż­no­rod­ne kwe­stie spo­łecz­ne. Jako dzien­ni­karz redak­cji Dębickich Zeszytów Historycznych czy­ni to w prze­ko­na­niu, że pra­sa lokal­na pozo­sta­je istot­nym ele­men­tem życia samo­rzą­do­we­go. Pełni funk­cję infor­ma­cyj­ną, kon­tro­l­ną, inte­gra­cyj­ną i edu­ka­cyj­ną, a od jako­ści jej pra­cy zale­ży poziom wie­dzy miesz­kań­ców o spra­wach publicz­nych oraz jakość lokal­nej deba­ty.  We współ­cze­snym natło­ku infor­ma­cji szcze­gól­ne­go zna­cze­nia nabie­ra­ją rze­tel­ność dzien­ni­kar­ska, sta­ran­ność w wery­fi­ka­cji infor­ma­cji, … Nie pod­wa­żo­no usta­leń. Na korek­tę błęd­nych infor­ma­cji też się nie zano­si

18 wrze­śnia 2026 roku Redakcja Dębickich Zeszytów Historycznych opu­bli­ko­wa­ła w zakład­ce „Aktualności” arty­kuł zawie­ra­ją­cy kry­ty­kę pra­so­wą doty­czą­cą spraw publicz­nych[1]. Tego same­go dnia mate­riał został prze­ka­za­ny Burmistrzowi Miasta Dębicy.  W odpo­wie­dzi na przed­sta­wio­ne w publi­ka­cji kwe­stie Burmistrz Miasta Dębicy, Mateusz Kutrzeba, prze­słał swo­je sta­no­wi­sko. Kierując się zasa­dą rze­tel­no­ści oraz umoż­li­wie­nia czy­tel­ni­kom zapo­zna­nia się z argu­men­ta­mi obu stron, publi­ku­je­my jego odpo­wiedź w peł­nym brzmie­niu. … Burmistrza Dębicy odpo­wiedź na kry­ty­kę

Jan Swół Badania doty­czą­ce nie­miec­kich dzia­łań pro­wa­dzo­nych w okre­sie oku­pa­cji na tere­nie Dębicy i oko­licz­nych miej­sco­wo­ści, wymie­rzo­nych prze­ciw­ko oso­bom zaan­ga­żo­wa­nym w kon­spi­ra­cję, przy­nio­sły już kil­ka arty­ku­łów. Autor nawią­zy­wał w nich do opi­sów i usta­leń zwią­za­nych z nie­miec­ką pro­wo­ka­cją w dębic­kim Sokole, któ­ry w cza­sie oku­pa­cji peł­nił funk­cję Domu Niemieckiego Żołnierza (Soldatenheim). W zamie­rze­niu mia­ło to wzbo­ga­cić dotych­cza­so­wą wie­dzę o prze­bie­gu wyda­rzeń. Dotychczasowe publi­ka­cje rze­czy­wi­ście posze­rzy­ły zakres infor­ma­cji, choć … Historycy, cyru­li­cy, ilu­zjo­ni­ści i sza­ma­ni. Kryminalistyka w dzia­ła­niu

Jan Swół Wątpliwości doty­czą­ce roz­strze­la­nia rodzi­ny Wójcików z Małej oraz nasto­let­nich kon­spi­ra­to­rów wywo­dzą­cych się z dębic­kich szkół nara­sta­ją sto­sun­ko­wo od nie­daw­na. Ugruntowana przez powo­jen­ne opra­co­wa­nia i prze­kaz ust­ny wer­sja wyda­rzeń — spro­wa­dza­ją­ca ich śmierć do kon­se­kwen­cji tzw. nie­miec­kiej pro­wo­ka­cji w Sokole w 1943 roku — zaczę­ła być pod­da­wa­na kry­tycz­nej rewi­zji. Zastosowanie metod kry­mi­na­li­sty­ki w ana­li­zie mate­ria­łów źró­dło­wych doty­czą­cych budyn­ku Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, peł­nią­ce­go w okre­sie oku­pa­cji funk­cję … Wątpliwości wokół roz­strze­la­nia rodzi­ny Wójcików oraz uczniów dębic­kich szkół w okre­sie hitle­row­skiej oku­pa­cji

Jan Swół Tytuł arty­ku­łu oraz roz­wa­ża­nia z nim zwią­za­ne odno­sić się będą do zda­rzeń, któ­re – według usta­leń Ryszarda Pajury — mia­ły miej­sce w mar­cu i kwiet­niu 1943 roku w budyn­ku daw­ne­go Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Dębicy. Ustalenia o nie­miec­kich pro­wo­ka­cjach oparł on na źró­dłach, któ­re przy­ta­cza w tre­ści książ­ki[1]. Zostaną one wyko­rzy­sta­ne przez auto­ra arty­ku­łu przy kolej­nej pró­bie odtwo­rze­nia zda­rzeń, któ­re mia­ły tra­gicz­ne następ­stwa w posta­ci roz­strze­la­nia … Prowokacje w Sokole – wer­sja nie­praw­do­po­dob­na (I)

List otwar­ty nie rodzi żad­ne­go usta­wo­we­go obo­wiąz­ku udzie­le­nia odpo­wie­dzi. Fakt, że bur­mistrz zde­cy­do­wał się na reak­cję, sta­no­wi zna­mien­ny sygnał — zapo­wiedź nowej jako­ści w deba­cie o rze­tel­no­ści prze­ka­zu histo­rycz­ne­go. Odpowiedź na list, dorę­czo­ną w dniu 7 wrze­śnia 2026 r. o godz. 7³⁵, udo­stęp­nia­my nie­zwłocz­nie.   Mateusz Kutrzeba, Burmistrz Miasta Dębica. Fot. / Źródło: https://debica.pl/wladze-miasta-debicy/burmistrz-miasta/, dostęp 7.09.2026.   Poniżej skan odpo­wie­dzi w cz.    

Jan Swół Dziewiętnastowieczne przy­sło­wie, wywie­dzio­ne z myśli Horacego, gło­si, że próż­ne są pra­wa, gdy nie masz dobrych oby­cza­jów[1]. Ta lapi­dar­na sen­ten­cja, zako­rze­nio­na w tra­dy­cji moral­nej i spo­łecz­nej, przy­po­mi­na, że ład publicz­ny nie opie­ra się wyłącz­nie na lite­rze pra­wa, lecz tak­że na ele­men­tar­nym sza­cun­ku dla zasad współ­ży­cia. W życiu wspól­no­ty nor­my praw­ne i oby­cza­jo­we two­rzą nie­ro­ze­rwal­ną całość — dopie­ro ich rów­no­cze­sne prze­strze­ga­nie budu­je zaufa­nie oby­wa­te­li do insty­tu­cji. Aktualność tej praw­dy potwier­dza sytu­acja, w któ­rej bur­mistrz … Burmistrz Dębicy z infor­ma­cją zwle­ka, a redak­cja na nią cze­ka